.

.
Κάθε Δευτέρα στην Athens Voice (κλικ)

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

ΟΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΖΑΝ-ΜΠΑΤΙΣΤ ΧΟΥΟΝΓΚ

Ο φωτογράφος της φυσικής ανδρικής ομορφιάς

huong1


Δείτε το αφιέρωμα στον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να αφήσετε και τα δικά σας σχόλια.

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΚΡΑΦΙΤΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Αρχαίο σεξ και πάθη στα νησιά μας


greekphallus


Διαβάστε το κείμενο στον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να αφήσετε και τα δικά σας σχόλια.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Η ΜΟΥΣΑΤΗ ΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ

Ένα αξιοθέατο που ξαφνικά έγινε επίκαιρο!

saint wilgefortis1


Διαβάστε το κείμενο στον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να αφήσετε και τα δικά σας σχόλια.


Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

ΜΟΥΝΤΙΑΛ: ΓΔΥΣΕ ΤΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ

[ Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να διαβάσετε και τα σχετικά σχόλια. Όπως μπορείτε να δείτε και στο τέλος αυτής της ανάρτησης, το κείμενο βρέθηκε στην πρώτα πεντάδα των πιο διαβασμένων της A.V. την περασμένη εβδομάδα. Σας ευχαριστώ!]

marchisio 8


Τώρα υπάρχει site και γι’ αυτό
 

Αν κάποτε ο ένας μήνας που διαρκεί το Μουντιάλ κάθε τέσσερα χρόνια έμοιαζε με «εξορία» για τις γυναίκες και τους γκέι άντρες, φέτος αυτός ο κανόνας φαίνεται να έχει διαψευστεί πανηγυρικά. Η επέλαση της μετροσεξουαλικότητας στα γήπεδα και οι λίστες με τους «πιο καυτούς ποδοσφαιριστές» που αναρτούν σχεδόν καθημερινά ιστοσελίδες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη (ανάμεσά τους πλέον και αμερικάνικα μεγαθήρια όπως το Buzzfeed) έχουν μετατρέψει το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου σε πραγματικό... τουρνουά οφθαλμολαγνείας.

Μήπως λοιπόν είμαστε αντιμέτωποι με έναν «ανάποδο σεξισμό» που πλέον μετατρέπει και τους άντρες αθλητές σε σεξουαλικά αντικείμενα εμπορευματοποιώντας το ανδρικό σώμα; Μάλλον όχι αν θυμηθούμε πως ζούμε ακόμα σε έναν κόσμο όπου ο κάμεραμαν είναι πολύ πιθανότερο να εστιάσει σε κάποια καλλίγραμμη θηλυκή ύπαρξη στις κερκίδες παρά σε έναν παίκτη που θα ζεσταθεί και θα βγάλει το μπλουζάκι του. Και ότι πολύ συχνά ο μόνος τρόπος για να ενδιαφερθούν οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες φίλαθλοι για τις επιδόσεις μιας γυναίκας αθλήτριας είναι τα πλούσια κάλλη της (π.χ. στο τένις ή το μπιτς βόλεϊ).

Αντίθετα οι άντρες αθλητές δεν φαίνεται να κινδυνεύουν από μία τέτοια μονοδιάστατη απεικόνιση αφού μια σέξι εμφάνιση σπάνια επισκιάζει τις επιδόσεις τους στο γήπεδο. Αυτό που ζούμε είναι μια μεταβολή των ισορροπιών, με τις γυναίκες και τους γκέι άντρες να αμφισβητούν έμπρακτα την πρωτοκαθεδρία του ετεροφυλόφιλου ανδρικού βλέμματος. Διεκδικώντας και αυτοί το μερίδιό τους στο δημοφιλέστερο άθλημα του πλανήτη με το δικό τους βλέμμα, το δικό τους χιούμορ και τους δικούς τους κώδικες. Για τους γκέι βέβαια, η ομοερωτική διάσταση των πανηγυρισμών στο γκαζόν ή στα αποδυτήρια προσφέρει ένα επιπλέον bonus...

Για όσες και όσους «βλέπουν το παιχνίδι διαφορετικά» φτιάχτηκε και η ιστοσελίδα Hashtagshirtless που αναλαμβάνει να ξεναγήσει τους αρχάριους στις πιο σέξι ανδρικές παρουσίες του φετινού Μουντιάλ. Επιλέγοντας πρώτα μία από τις 32 εθνικές ομάδες που συμμετέχουν στο φετινό Κύπελλο και στη συνέχεια το νούμερο στη φανέλα του παίκτη που σας ενδιαφέρει, το site αναλαμβάνει να σας βρει φωτογραφίες του με όσο το δυνατόν λιγότερα ρούχα! Ιδού μερικά από τα αποτελέσματα των αναζητήσεων:


Αργεντινή, νο22 (Λαβέτσι)

lavezzi 22

Βραζιλία, νο7 (Χουλκ)

Hulk 7

Βέλγιο, νο11 (Μιραλάς)

kevin mirallas 11

Ελλάδα, νο23 (Ταχτσίδης)

taxtsidis23 
Γαλλία, νο9 (Ζιρού)

giroud9 
Γερμανία, νο10 (Ποντόλσκι)

lukas podolski 10

Ισπανία, νο16 (Ράμος)

U019766_026

Ολλανδία, νο9 (Βαν Πέρσι)

Robin_van_Persie 9

 

Και αυτά δεν είναι τίποτα. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ο πισινός τους έχει λογαριασμό στο …Twitter. Και άλλοι που διαμαρτύρονται όταν τους γδύνουν οι παπαράτσι, όχι όμως και όταν τους γδύνουν οι διαφημιστές με αντάλλαγμα παχυλά συμβόλαια...

Πάντως όσο κι αν οι παίκτες πλέον φλερτάρουν ανοιχτά με το πορτοφόλι των γκέι καταναλωτών ποζάροντας για φωτογραφίσεις εσωρούχων και όχι μόνο, η ύπαρξη ανοιχτά γκέι ποδοσφαιριστών στα γήπεδα παραμένει ευσεβής πόθος. Και πως να μην είναι έτσι όταν η FIFA αρνείται να τιμωρήσει το Μεξικό και τη Βραζιλία για τα ομοφοβικά συνθήματα που ακούστηκαν από τους οπαδούς τους στο γήπεδο; Aν αυτά συμβαίνουν στη Λατινική Αμερική, μπορούμε να φανταστούμε πόσο χειρότερα θα είναι τα πράγματα όταν το Μουντιάλ ταξιδέψει στη Ρωσία σε τέσσερα χρόνια ή στο Κατάρ το 2022.

Αντί λοιπόν να ρίχνουν το βάρος στους ώμους των γκέι ποδοσφαιριστών ζητώντας του  να αποκαλυφθούν κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ, θα ήταν πιο αποτελεσματικό αν οι υπεύθυνοι φρόντιζαν να δημιουργήσουν για αυτούς ένα πιο ασφαλές περιβάλλον στα γήπεδα, τιμωρώντας τα περιστατικά ομοφοβίας με την ίδια αυστηρότητα που αντιμετωπίζουν τα περιστατικά ρατσισμού...

athvoice

 


Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΤΕ ΝΙΡΟ

[Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο της εφημερίδας Athens Voice όπου μπορείτε να διαβάσετε και τα σχετικά σχόλια.]

robert de niro father and son 

Στην ταινία για τον γκέι πατέρα του

Δεν συμβαίνει συχνά ένας αστέρας του Χόλιγουντ να αναλαμβάνει την παραγωγή μιας ταινίας με θέμα τον ίδιο του τον πατέρα. Πόσο μάλλον όταν ο πατέρας του είχε το ίδιο όνομα με τον ίδιο και υπήρξε επίσης καλλιτέχνης - αν και παραγνωρισμένος σε σχέση με τον διάσημο γιο του. Αυτή είναι σε λίγες γραμμές η ιστορία πίσω από το ντοκιμαντέρ " Εις μνήμη του καλλιτέχνη Ρόμπερτ ντε Νίρο του πρεσβύτερου" που προβλήθηκε στις 9 Ιουνίου από το αμερικάνικο συνδρομητικό κανάλι HBO.

Με το επίκεντρο της εικαστικής σκηνής να μετακινείται από τη σπαρασσόμενη από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Ευρώπη στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο πατέρας συμπεριλαμβανόταν για ένα διάστημα στα ανερχόμενα αστέρια της νεοϋορκέζικης σκηνής, με το όνομά του να φιγουράρει δίπλα σε καλλιτέχνες που έμελλε να γίνουν διάσημοι όπως ο Μαρκ Ρόθκο και ο Τζάκσον Πόλοκ. Καθώς όμως το κύμα της αφαίρεσης και στη συνέχεια η ποπ-αρτ επικράτησαν ολοκληρωτικά, η περισσότερο παραστατική ζωγραφική του Ντε Νίρο που θύμιζε παλιούς γάλλους δασκάλους όπως ο Ματίς και ο Μπονάρ άρχισε να περνάει στο περιθώριο. Ο ίδιος αποφάσισε να μην ρίξει νερό στο κρασί του ακολουθώντας τις διάφορες καλλιτεχνικές "μόδες".

To 1941 παντρεύτηκε την επίσης προικισμένη ζωγράφο Βιρτζίνια Αντμάιραλ, άρχισαν όμως να ζουν χωριστά όταν ο μοναχογιός τους ήταν μόλις τριών ετών και πήραν διαζύγιο όταν ο μικρός Μπόμπι έκλεισε τα 12. Παρά τον χωρισμό, ο πατέρας του συνέχισε να μένει κοντά τους στο Μανχάταν και να περνάει χρόνο με τον γιο του τον οποίο λάτρευε. Οι εξορμήσεις του στις κινηματογραφικές αίθουσες συγκαταλέγονται στις αγαπημένες αναμνήσεις του διάσημου ηθοποιού από τη ζωή με τον πατέρα του.

Σαν αποτέλεσμα ο Ντε Νίρο υιός μπόρεσε να παρακολουθήσει από κοντά τη μάχη που έδινε ο πατέρας του με την κατάθλιψη. Η συνειδητοποίηση πως το έργο του δεν θα τύχαινε αναγνώρισης όσο ζούσε διαπλέκεται με την εξίσου οδυνηρή συνειδητοποίηση ότι είναι ομοφυλόφιλος σε μια εποχή που καταδίκαζε τους ομοφυλόφιλους στην απόλυτη μοναξιά. Στην ταινία, ο υιός Ντε Νίρο διαβάζει μερικά αποσπάσματα από το ημερολόγιο του πατέρα του:

«Αν ο Θεός δεν ήθελε να είμαι ομοφυλόφιλος, ένα γεγονός που μου προκαλεί τέτοια ενοχή, θα μου έβρισκε μια γυναίκα να με αγαπάει και να την αγαπώ, ή τουλάχιστον θα φρόντιζε να με ενδιαφέρουν σεξουαλικά οι γυναίκες ως σύντροφοι.»

«Αυτή τη στιγμή δεν έχω καν το κουράγιο να πλύνω τα πινέλα μου που τα έχω αφήσει στο νέφτι εδώ και μέρες. Ίσως να είναι αλήθεια ότι ο έρωτας σε βρίσκει χωρίς να χρειάζεται εσύ να τον ψάξεις, αλλά έχω πάψει πια να περιμένω πως θα έρθει να χτυπήσει την πόρτα μου. Τα χάπια δεν με βοηθούν, ούτε και οι προσευχές. Θεέ μου, έχει περάσει τόσος καιρός από τότε που μπορούσα να τριγυρίζω μόνος ψάχνοντας μια γκαλερί ή έναν εραστή - οτιδήποτε απ' τα δύο βρισκόταν στον δρόμο μου.»

«Το να είναι κανείς ζωγράφος είναι μία κλίση, όπως και το να είναι κανείς ομοφυλόφιλος. Θα πρέπει να βρω τη δύναμη να συνεχίζω να δουλεύω χωρίς καμιά ελπίδα αναγνώρισης είτε πριν είτε μετά τον θάνατό μου. Όπως πρέπει να βρω τη δύναμη και να δεχτώ πως θα περάσω τη ζωή μου μόνος, χωρίς την παραμικρή ελπίδα κάποιου συναισθηματικού δεσμού.»

Ο πατέρας Ντε Νίρο υπήρξε ιδιαίτερα περήφανος για τις επιτυχίες του γιου του στο σινεμά, αν και τον πονούσε το γεγονός ότι τελικά το όνομά του δεν θα γινόταν διάσημο χάρη στο δικό του έργο. Πέθανε το 1993 από καρκίνο του προστάτη σε ηλικία 71 ετών. Ο γιος του αποφάσισε να κρατήσει το ατελιέ του στο Σόχο ακριβώς όπως ήταν όταν πέθανε, γεμάτο πινέλα, βιβλία και εκατοντάδες πίνακες, πολλοί από τους οποίους είναι ανολοκλήρωτοι. Σε αντίθεση με τα ατελιέ πολλών διάσημων ζωγράφων στο Μανχάταν που έχουν γίνει μουσεία, το ατελιέ του Ντε Νίρο είναι ένα είδος ιδιωτικού βωμού του διάσημου γιου προς τον παραγνωρισμένο πατέρα. Κάποιοι από τους πίνακες κρέμονται πλέον σε περίοπτη θέση στο σπίτι του Ντε Νίρο αλλά και στο εστιατόριο που έχει ανοίξει στη Νέα Υόρκη.

H συγκίνηση του μεγάλου ηθοποιού είναι έκδηλη όταν μιλάει για τους λόγους που τον κάνουν να θέλει να διατηρήσει τη μνήμη του πατέρα του ζωντανή:


«Ο λόγος που κράτησα το ατελιέ
είναι τα παιδιά μου. Για να γνωρίζουν τι ακριβώς έκανε ο παππούς του. Όταν ήμουν μικρός δεν έδειχνα ενδιαφέρον για τη δουλειά του. Καταλαβαίνω τώρα πόσο σημαντικό είναι για τα παιδιά να εκτιμούν αυτά που μοιράζονται οι γονείς τους μαζί τους. Μετανιώνω που εγώ δεν έκανα το ίδιο. Και αισθάνομαι πως σήμερα είναι υποχρέωση μου απέναντι στον πατέρα μου να καταγράψω αυτά που έκανε όσο βρισκόταν στη ζωή.»

Και μερικά από τα έργα του καλλιτέχνη. To δεύτερο είναι εμπνευσμένο από τον ομώνυμο ρόλο της Γκρέτα Γκάρμπο στην ταινία Άννα Κρίστι. Η μελαγχολία και η αίσθηση της απομόνωσης που έβγαζε στην οθόνη η μεγάλη σουηδέζα σταρ φαίνεται πως ασκούσε ιδιαίτερη έλξη στην ψυχοσύνθεση ενός καλλιτέχνη που αντιμετώπιζε παρόμοια συναισθηματικά ζητήματα.

robert de niro2 robert de niro3 robert de niro4